1/11/2006 - AŞK-I KIYAMET 1

Yazı yazamıyorum, kelimelerimin sonu hep yalnızlığa, hep sensizliğe çıkıyor. Bildiğim tüm mutluluk ve huzur taşıyan kelimeler seninde içinde bulunduğun cümlelerde geçiyor.

Gençlik yıllarımda, delilik ceketini çıkarıp durulduğumda ve doğrularımla yanlışlarımı yargılamaya başladığımda, önce en sevdiğim sandığım insanlar yabancılaştı. Sonra, hayallerim ve olmayı istediklerim...

Ve ben paylaşmayı tam manasıyla öğrenememişken daha, sevgileri, mutlulukları ve sahip olduğum umutları, yollar yalnızlığa çıktı saatler yalnızlıkta durdu paylaşılacak bir tek yalnızlığım kaldı.
Çileli, yorgun ve paylaşmaya dargın geçen onca yıllarımda, ben senin varlığınla avundum bir gün çıkıp gelecek oluşunla, beni mutluluğa ve huzura boğacak oluşunla. Beklemek  bir  ızdıraptı, bu yürek buna da alıştı. Önce renkler matlaştı sonra hayaller uzaklaştı. Karşı koydum yalnızlığa inat bütün karamsarlıklara, çıkar avcılarına, kalp hırsızlarına, masiva krallıklarına, yani sadık kaldım hayellerimdeki sana…

Ve ben şimdi sana aşktan bas ediyorum, sade basit bir ilişkiden, bu ilişkinin içindeki kısır döngü çelişkilerden değil. Ne bir fazlasın, nede bir eksik, mükemmelinde ötesinde bir iç güzellik. Leyala kadar nazlı gerçeğin, Şirin kadar ağır bedelin.  Taviz veremem senden ve beklentilerimden, ne düşüncelerimden nede hayallerimden. Sen bensin bende sen. Yıllardır kalbimdeki sır, ufuklarımdaki serap, mutluluğumdaki yalan, düşlerimdeki gerçeksin,

 SEN BU HALİNLE BEKLENMEYE DEĞERSİN….

                                                                                                                       Yako

2006-11-19 03:12:46 - selam

2006-11-04 18:27:09 - selamlar

2006-11-02 10:12:23 - ...